در نشست تخصصی مطرح شد؛

تلاش برای ارتقای صنعت کفش با راه‌اندازی «شهر کفش» و تولید ۷۰ درصدی کفش ورزشی کشور

اتحادیه صنف کفاشان، کیف و کمربند اسلامشهر در سال۱۳۷۰ تاسیس شده است و به گفته مسئولان این اتحادیه در حال حاضر ۹۰۰نفر عضو پروانه دار فعال دارد و حدود ۷۰۰ واحد دیگر نیز در حال سازماندهی هستند.
اشتراک گذاری:
لینک کوتاه
تصویر تلاش برای ارتقای صنعت کفش با راه‌اندازی «شهر کفش» و تولید ۷۰ درصدی کفش ورزشی کشور

به گزارش خبر پایگاه اطلاع رسانی سپهر، اتحادیه صنف کفاشان، کیف و کمربند اسلامشهر در سال۱۳۷۰ تاسیس شده است و به گفته مسئولان این اتحادیه در حال حاضر ۹۰۰نفر عضو پروانه دار فعال دارد و حدود ۷۰۰ واحد دیگر نیز در حال سازماندهی هستند.

انتخابات این اتحادیه سال گذشته برگزار شد و در حال حاضر «سعید خاکسار ریاست این اتحادیه را برعهده دارد و پوریا دهقان نایب رئیس اول، مرتضی قنبرزاده نایب رئیس دوم، حمید محمدی دبیر، فریبا هاشمی خزانه دار و باقر خاکسار» نیز در جایگاه بازرس اتحادیه است.

حضور ۱۴۰برند اسلامشهر و بهارستان در نمایشگاه ایران شوز

این در حالی است که اتحادیه اسلامشهر نیز همانند دیگر اتحادیه‌ها در سال ۱۴۰۳ اقدامات متعددی در حوزه ارتقای جایگاه صنعت کفش این شهر انجام داده است. به طوری که پوریا دهقان نایب رئیس اول اتحادیه در این خصوص می‌گوید: در سال ۱۴۰۳ ما به همراه ۱۴۰برند از اسلامشهر و بهارستان در نمایشگاه ایران شوز در شهر آفتاب حضور یافتیم و آخرین تولیدات این منطقه را به نمایش گذاشتیم.

تلاش اتحادیه برای تعیین سرنوشت شهر کفش اسلامشهر

وی افزود: از سوی دیگر امسال جلسات متعددی با مسئولان مربوطه در راستای به سرانجام رساندن «شهر کفش» برگزار کردیم. اگرچه فعلا وضعیت شفاف و روشن نشده است اما به صورت مستمر در حال پیگیری آن هستیم. مساله مهم اینجا است که ما تلاش داریم از طریق احداث و راه اندازی شهر کفش اسلامشهر واحدهای صنفی فعال را به صورت متمرکز در یک نقطه صنعتی گرد هم آوریم.

دهقان افزود: در چنین شرایطی قطعا دسترسی‌ها راحت‌تر خواهد بود، در حالی که الان به بسیاری از واحدهای صنفی نمی‌توانیم جواز بدهیم چون به صورت زیرزمینی هستند اما با راه اندازی شهر کفش بسیاری از واحدها آنجا مشغول به کار می‌شوند. قطعا کسانی که در آنجا مستقر شوند کلیه استانداردهای لازم را برای گرفتن جواز خواهند داشتند و امکان فعالیت موثرتر برای آنها فراهم می شود.

به ویژه اینکه در حال حاضر ۱۵۰۰واحد فعال در اسلامشهر داریم که ۶۰۰ تا ۷۰۰ واحد پروانه و جواز ندارند چون استاندارد نیستند و امکان اینکه به آنها جواز بدهیم را نداریم. از سوی دیگر با راه‌اندازی شهر کفش انشالله دیگر شاهد اتفاقات تلخی مثل آتش سوزی‌ها در واحدهای غیراستاندارد نخواهیم بود.

وی در پاسخ به این سوال که در صورت راه اندازی شهر کفش چند درصد واحدهای تولیدی منطقه امکان استقرار در آنجا خواهند داشت نیز گفت: قطعا کلیه واحدهای فعال را نمی‌توان در شهر کفش جای داد اما در حال حاضر بسیاری از فعالانی که در خیابان افراسیابی مشغول هستند در این شهر کفش واحد دارند.

نایب رئیس اتحادیه صنف کفاشان، کیف و کمربند اسلامشهر خاطر نشان کرد: البته همانطور که گفته شد وضعیت شهر کفش هنوز شفاف و روشن نیست با این وجود زمین آن خریداری شده و با کمک فرماندار جدید در پی آن هستیم که تغییر اراضی این زمین گرفته شود چون جزو اراضی کشاورزی است و باید تغییر کاربری یابد. خوشبختانه فرماندار جدید در این مسیر بسیار با ما همکاری دارند و پیگیر این موضوع مهم هستند و امیدواریم هرچه زودتر شرایط برای راه‌اندازی شهر کفش فراهم و واحدهای تولیدی ما در این مکان ساماندهی شوند.

تولید ۷۰درصدی کفش ورزشی کشور در اسلامشهر

وی در خصوص مهمترین دستاوردهای صنعت کفش اسلامشهر در سال ۱۴۰۳ نیز اذعان داشت: در خصوص میزان صادرات کفش این منطقه آمار دقیق و رسمی وجود ندارد به ویژه اینکه در این منطقه تعداد افرادی که پروانه تولید دارند و به صورت صنعتی کار می‌کنند محدود است، با این وجود طبق آمارها ۷۰درصد کفش ورزشی ایران در اسلامشهر تولید می‌شود و این یک دستاورد بزرگ برای این منطقه است.
دهقان افزود: از دیگر دستاوردهای ما در سال ۱۴۰۳ بالا رفتن سطح حضور و کیفیت برندهای ما در نمایشگاه‌های سراسر کشور بود و پویایی فعالیت خیابان افراسیابی در این مسیر بسیار کمک کرد که اسلامشهر به عنوان یک قطب تولید کفش ورزشی معرفی شود.

چالش های تولید در سال ۱۴۰۳

وی با بیان اینکه بسیاری از خریداران خارجی به ویژه از کشورهای عربی به صورت مستقیم از خیابان افراسیابی خرید می‌کنند، افزود: در حال حاضر اصلی‌ترین بازارهای صادراتی ما کشورهایی مانند عراق، کویت، افغانستان، پاکستان و اقلیم کردستان است.

دهقان در پایان در خصوص اصلی‌ترین چالش‌های واحدهای صنفی در سال ۱۴۰۳ نیز گفت: امسال کلیه واحدهای ما با چالش‌ها و مشکلاتی همچون «مالیات، کمبود نقدینگی، گرانی مواد اولیه، نوسان دلار و عدم حمایت دولت از تولیدکنندگان» مواجه بودند که امیدواریم در سال آینده این مشکلات رفع گردد.